"Sallanıyor, düşecek gibi..."

Hissizleştim. Hastayım diyor insanlar, konuşmanın sonuna geliyoruz o zaman farkediyorum hastayım dediğini onların... Sonra farketsem de tek bir şey söylemiyorum durumla ilgili. İyi bir şey değil bu ama öyleyim.

Sonraaaa bir günde 10 saat ders veriyorum. Buna ne demeli?

Ha bir de bomboş yazıyorum. Bu da iyiye işaret belki bilmiyorum.

Telefonumun açık olup olmadığını kontrol bile etmiyorum tabii bu arada. İlginç bir ayrıntı olarak bunu da yazayım. Hiçbir mesaj veya telefon beklemiyor oluşum da aylar sonra garip gelen bir şey.

Her şeyi yiyorum. Ne bulursam ağzıma tıkıyorum. Oral dönemini aşamamış bir insan görüntüsü çizmekteyim. Tükettiğim sigara miktarından bahsetmeyeceğim bile.

Acaip müzikler dinliyorum. Mor bir şey aldım kendime. "Şey" diyorum kendisine çünkü adı nedir bilmiyorum. Şu kulaklar üşümesin diye takılan zımbırtılardan işte... Neden aldığıma gelince, dışarıda müzik dinlerken bir nebze olsun dış sesleri azaltıyor bu "şey". Sevdim kendisini. Evet ayrıca, bir adet Sennheiser alma vaktim gelmiş de geçiyor.

Geçen gün gördüğüm bir rüyayı bir arkadaşıma bir şey anlatırken anımsadım. Geçen gün dediğim de bir ay önce falan. Rüyamda alt taraftaki ön dişlerimden birinin arasına kaçan kılçık diye tanımlanabilecek bir şeyi çıkarmaya çalışırken, dişim çıkacak gibi oluyordu. Sonra bunu farkedip dişime dokunuyorum. Sallanıyor düşecek gibi. İşimi gücümü bitirip dişçiye gideyim diyorum. İşim gücüm bitince kendisini yokladığımda yerine oturmuş olduğunu ve artık kanamadığını farkedip rahatlıyorum.

Tam bugün bu rüyayı bir ay önce anlattığım arkadaşımla konuşurken, onun bana dedikleri ve bu rüyam geldi aklıma işte. O bu rüyayı çok sevdiğim biriyle yaşayacağım ayrılık olarak yorumlamıştı. Çok sevdiğim biriyle ayrıldık. Artık iletişim bile kurmamayı yeğliyoruz son zamanlarda hatta. Ama bir şeyler daha eklemişti kendisi. Olumlu yorumlar olduklarından buraya yazmıyorum. Hayatımın bu döneminde olumlu olabilecek tek bir şeyin kalmadığını düşündüğümden olsa gerek.

Yaşlı bir kadın bildiğim bir dilde TV'de konuşmakta ve ben birinin tavuklu makarnasını yerken oturduğu yerde oturmaktayım. Bir daha kimseye tavuklu makarna yapmak istemiyorum. Bunun gibi türlü zırvalıklarla hayatımı daha ne kadar saçma bir hale getiririm düşünmek bile istemiyorum.

akoobxn

Adana'dayım. House açık. Gökçe'yle delicesine House izlediğimiz bir yaz oldu yine bu. Her seferinde midemiz kalkıyor, ellerimiz kollarımız geriliyor, gözlerimizi kapıyoruz, yüzümüzü şekilden şekle sokuyoruz ama izlemeden de duramıyoruz. Hastasıyız ailecek türünden bir dizidir bu House. Ama yine de umarım ki hiçbir zaman bunlar gibi doktorların eline düşmem. Bilmem kaç gün enkaz altında kalıp sonradan kurtarılıp hayata tutunamamaya benziyordur bu adamların tedavisinden sonra hayata alışmaya çalışmak. Orandan burandan delikler açılacak da, milyon tane ayrı treatmentla o çok gizli hastalığının nedenleri deneme yanılma şeklinde bulunmaya çalışacak da, ağzından burnundan kanlar fışkıracak ve sen hepsini bilincin açıkken biliyor ve algılıyor olacaksın da hala yaşayabildiğine şükredeceksin. Almayayım ben.


Bir numara var turkcell numarası bu. Kendisi yeni sapığım. Telefonunu veriyorum. Rastlayan olursa bu bloga tanıdık tanımadık siz de dadanın kendisine istiyorum. Haydi bloggerlar elele sapıklara savaş açalım. Bugünkü şanslı sapık numaramızı açıklıyorum:

0539 6223610

Hem sapık olup hem de utanmadan beni ödemeli arayan bu arkadaşımızı yalnız bırakmayalım.

Yarına dönüyorum Ankara'ya. Yoğun bir hafta beni bekliyor. Yeni insanlar ve yeni kitaplar... Bakalım...

Kitaplar okuyasım var. En son lisede okuduğum Kafka-Günlükler'i tekrardan bir ele alasım var. Procrastination'da sınır tanımadığımı her geçen gün hayretle tekrar tekrar keşfediyorum. Yüzlerce sayfalık o kitabı baka nedenlerden okuma ihtiyacı hissetmezdim diye tahmin ediyorum.

Tavuklu makarna yaptığım ve beraber yediğim insanlardan birisi bana güzel bir grup hediye etti az önce. Bat for Lashes grubun adı. Benim mutfağımda keşfetmiştik beraber de o ucunu bırakmamış grubun. Araştırmış etmiş kim, olduklarını bulmuş. İyi de etmiş. Bana da onun yolladığı şarkıları dinlemek düştü. Güzellermiş. Sevdim baya.

Yarına bir şeyler yazacağımı düşünmüyorum. Gördüğünüz gibi pek de laubaliyim bugün. Ankara'da görüşmek üzere diyorum artık.

Baybay.